Jak motywowałem Krzysztofa i Bartka.
Czy umiesz motywować pracowników ? Jeśli tak, to nie marnuj czasu na czytanie tego artykułu.
Autor: Łukasz M. Stechnij
Nie mogłem ich zmotywować, chociaż się starałem. Kombinowałem jak koń pod górę. Zero pozytywnej reakcji. Nie „łapali” żadnej rui. Ani Krzysztof, ani Bartek. Już myślałem, że się z nimi pożegnam. Ale przyszedł mój kolega i „rzucił” pomysł. Koncept był bardzo prosty i jak się później okazało skuteczny.
Kilka miesięcy temu w pobliskiej wsi zorganizowaliśmy farmę dla jałowizny. Było to konieczne z wielu powodów. Na naszej głównej farmie zrobiliśmy miejsce dla większej ilości krów, co spowodowało, że jałówki musieliśmy zabrać w inne miejsce.Wracając do jałownika, zatrudniliśmy tam dwóch pracowników: Krzysztofa i Bartka.
Po przywiezieniu jałówek do ich nowego domu, przystąpiliśmy do pracy nad nimi.Głównym zadaniem Bartka i Krzysztofa było karmienie bydła, ścielenie oraz wykrywanie rui. Przez następne trzy tygodnie przyjeżdżałem na farmę, edukowałem chłopaków w jaki sposób wykrywać ruję oraz pokazywałem to na przykładach. Minął miesiąc, a jedyną osobą „łapiącą” ruje byłem ja, we własnej osobie. Krzysztof – zero, Bartek – zero.Muszę nadmienić, że w tym okresie na fermie było około 20 jałówek, które nadawały się do inseminacji.
I wtedy z odsieczą przybył mój kolega zootechnik. I mówi: „chłopie, daj im np. 30 zł netto za każdą cielną jałówkę”. Dorobią sobie do wypłaty. Pomysł był dosyć dobry, ciekawy byłem jaki będzie rezultat. Pomyślałem sobie, że dużo nie ryzykuję. Jeżeli będę miał 10 jałówek cielnych do wycielenia na wrzesień, to lepsze to niż 10 jałówek do wycielenia na październik lub listopad. 10 x 30 = 300 zł. Doliczmy podatek, to wyjdzie gdzieś 400 zł. Ale moje jałówki będą już miesiąc w doju. Zwróci mi się za mleko. Będę miał szybciej 10 pierwiastek do krycia itd. Kolejnym plusem jest to, że chłopaki będą bardziej zadowoleni, bo dorobią sobie trochę do pensji.
Takie siedzisko pozwala łatwiej wyszukiwać ruje na dużych obiektach.
W ciągu trzech następnych tygodni Bartek z Krzysztofem „pokryli” prawie wszystkie jałówki wystawione do inseminacji. Dzwonili nawet w niedzielę wieczorem do inseminatora. Nie przepuścili żadnej jałówce. BYŁEM ZASKOCZONY. Pozytywnie. Potem trochę ostudziłem swoją radość. Pomyślałem sobie – niedługo badanie na cielność, a tam pewnie 70 % nie będzie cielnych.
Zbliżał się dzień pierwszego badania na cielność. Zagoniliśmy pięć jałówek do poskromu i weterynarz zaczął badać. Nadeszła chwila prawdy. Przełknąłem ślinę. Trochę się bałem. Pierwsza – cielna, pomyślałem, że udało im się. Druga – cielna, zacząłem się śmiać, sam do siebie. Patrzyłem na to jak bardzo Krzysztof i Bartek są skupieni. Trzecia – cielna. Pomyślałem, że matematyka jest okrutna i zaraz będzie inaczej. Czwarta – cielna. Nie wierzyłem. Piąta, ostatnia – cielna. Uwierzyłem. Powiedziałem sobie w duszy, że już nic mi tego dnia nie zepsuje. Jeszcze tylko oznajmienie Bartka i Krzysztofa, że są „mistrzami”, oraz szybka kalkulacja, kto i ile zarobił. Ci sami pracownicy, w których przestałem wierzyć, zrobili coś, dzięki czemu uwierzyłem w siłę motywacji. Potem wreszcie mogłem Bartka i Krzysztofa pochwalić.
Zmotywowani pracownicy to szczęśliwe zwierzęta w gospodarstwie.
„Jeśli menedżer nie szuka w ludziach ich sił i nie stara się wydobyć z nich produktywności, będzie zderzał się jedynie z tym, czego dany człowiek nie potrafi, z jego brakami i słabościami, ze wszystkim, co komuś przeszkadza w wydajności i skuteczności. Skupienie uwagi na siłach ludzkich tworzy popyt na wydajność.”
Peter F. Drucker
Oto lista porad, która pomoże ci lepiej motywować pracowników.
· Marchewkę stosuj częściej niż kij, chociaż i ten powinien mieć ostry koniec.
· Potępiaj czyn a nie jego sprawcę.
· Traktuj pochwałę jako inwestycję w ludzi.
· Chwal publicznie, gań dyskretnie.
· Kiedy poznasz, co motywuje ciebie do działania, poznasz również sposoby pobudzania innych.
· Kiedy ludzie wiedzą, czego od nich oczekujesz, robota jest już w połowie wykonana.
· Zaprojektuj dla swoich pracowników atrakcyjny system premii i nagród za pracę, a zobaczysz, że podwoją wyniki.
Technika „kanapki”.
Istnieje wartościowa, szeroko stosowana technika pozwalająca przekazywać złe wiadomości w sposób dyplomatyczny i taktowny. Trik polega na tym, aby wkładać złą wiadomość pomiędzy dwie dobre (stąd nazwa).
· Zawsze zaczynaj od pozytywnej informacji. Nie można na samym początku komunikować negatywnych wiadomości.
· Krytykę przekazuj po pozytywnym otwarciu; nigdy nie powinna ona być ostatnim słowem.
· Ostatnie oświadczenie musi być również pozytywne i zachęcające. W ten sposób emocjonalna reakcja odbiorcy na krytykę zostanie złagodzona pozytywnymi komunikatami na początku i końcu.
Np.Widzę, że bardzo mocno się starasz, cieszy mnie to.
Muszę się jednak dowiedzieć dlaczego nie ścielisz cielakom, to bardzo ważne.
Nasza dyskusja była bardzo owocna, wygląda na to, że się rozumiemy. Efekty naszej pracy szybko się pojawią.
„By zachęcić ludzi, za których odpowiadamy, do wykonywania najlepszej pracy, musimy nimi kierować tak, jak sami chcielibyśmy być kierowani.”
Janet Gallant
|
Dodaj
